آفلاتوکسین ها خطر جدی برای سلامت انسان و دام هستند .
آفلاتوکسین ها مواد سمی هستند که توسط انواع خاصی از قارچ ها( کپک ها) تولید می شوند و به طور طبیعی در سراسر جهان وجود دارند و می توانند محصولات غذایی را آلوده کرده و تهدید جدی برای سلامتی انسان و دام باشند .آفلاتوکسین ها بار اقتصادی قابل توجهی دارند و سالانه باعث نابودی بیش از ۲۵٪ محصولات غذایی در جهان می شوند .
نشانه های بالینی، جراحات ماکروسکوپیک، هیستوپاتولوژی و نیز تأثير سم بر عملکرد جوجه گوشتی در آفلاتوکسیکوز تجربی و طبیعی از سرتاسر دنیا گزارش شده است. بی اشتهایی، کاهش وزن، افزایش ضریب تبدیل غذایی، افسردگی، عدم تعادل و زمین گیری از نشانه های اولیه مسمومیت با این سم است که در صورت تداوم، پرنده مبتلا تلف می شود .
آفلاتوکسین، یک سم به وجود آمده قارچی است . آفلاتوکسین که در واقع یکی از مایکوتوکسین ها است و همچنین باید گفت از سمی ترین نوع مایکوتوکسین ها است . کپک زدن مواد غذایی سبب به وجود آمدن این سم در آنها میشود. در واقع کپک که نوعی قارچ است وقتی در مواد غذایی در اثر رطوبت و گرما و …شروع به تکثیر و رشد می کند این سم را به وجود می آورد .
آفلاکتوسین یکی از اعضای خانواده سمهای تولید شده توسط قارچهای خاصی است که در دانهها و محصولات کشاورزی مثل بادام زمینی، پنبه، ذرت و بادام درختی یافت میشوند. قارچ اصلی آنها که آفلاتوکسین را تولید میکند، آسپرگیلوس و آسپرگیلوس پاراسیتیکوس نام دارد که در نواحی گرم و مرطوب زندگی و رشد میکنند.
بنتونیت یکی از مکمل ها و مواد افزودنی است که کاربرد و نقش آن در فرایند تغذیه و خوراک دام و طیور در پژوهش های علمی متنوع از لحاظ مختلف بررسی شده:
استفاده از بنتونیت در فرایند تغذیه و پرورش دام جهت بهبود یافتن میزان تولید، ضریب تبدیل و وزن گیری بیشتر حیوانات صورت می گیرد.
مصرف بنتونیت در دام بر افزایش تولید شیر و بهبود کیفیت آن اثر می گذارد و سبب کنترل اسیدیته یا pH شکمبه و غلظت اسیدهای چرب می شود و همچنین سبب کاهش یافتن میزان نیتروژن آمونیاکی شکمبه خواهد شد.
بنتونیت سدیمی یک ماده معدنی است که از معادن بسیاری از نقاط جهان قابل استحصال می باشد. البته در کنار استخراج بنتونیت سدیک ، سایر انواع آن نظیر بنتونیت کلسیم دار و بنتونیت پتاسیم نیز به صورت رگه ای وجود دارد ولی در این میان طیف مصارف خاک بنتونیت سدیم دار بسیار وسیع تر می باشد.
آفلاتوکسین B1 یک آلاینده ی شایع در خوراک طیور میباشد و بیشترین سمیت حاد و مزمن را در بین کلیه ی مایکوتوکسین ها دارد. در طول دههی گذشته، تحقیقات به خوبی تأثیر منفی آفلاتوکسین B1 بر سلامت طیور را نشان داده اند. از این رو تعیین وضعیت غلظت آفلاتوکسین B1 در خوراک طیور ضروری است.
پلت کردن خوراک به دلیل تقاضای بالای استانداردهای کیفیت فیزیکی، ارزش غذایی و بهداشت میکروبیولوژیکی، و همچنین انعطاف پذیری بیشتر در ترکیب مواد خام جدید و متنوع، به طور قابل توجهی تغییر کرده است. پلت کردن خوراک، ویژگی های تغذیه ای را بهبود می بخشد، زیرا هضم نشاسته ها و جذب مواد مغذی را افزایش می دهد.
آفلاتوکسین ها ممکن است باعث کاهش تولید حیوانات (شیر، تخم مرغ، گوشت و…) ، سرکوب سیستم ایمنی بدن، سرطان زایی و جهش های ژنتیکی شوند. همچنین آفلاتوکسین ها می توانند در شیر، گوشت یا تخم مرغ نیز موجود باشند که از خوراک های آلوده حیوانات به این فراورده ها منتقل می شوند.
آفلاتوکسین B1 یکی از سموم قارچی خطرناک است که توسط قارچهای آسپرژیلوس تولید میشود. این قارچها گونه های مختلفی از آفلاتوکسین ها را تولید میکنند. مهمترین آفلاتوکسین ها B1، B2، G1 و G2 هستند. وجود آفلاتوکسین در محصولات کشاورزی، خوراک دام و طیور و آجیلها اهمیت دارد. بنتونیت در خوراک جوجه های گوشتی، می تواند اثرات سوء ناشی آفلاتوکسینB1 را کاهش دهد.
