آفلاتوکسین سم قارچی خطرناک حاصل از Aspergillus است که در غلات و خوراک دام رشد میکند. این سم سلامت دام، تولید شیر و ایمنی غذایی انسان را تهدید کرده و حتی در مواد ظاهراً سالم وجود دارد. تشخیص با تستهای سریع، HPLC و ELISA انجام میشود. پیشگیری شامل انبارداری مناسب، کنترل کیفیت و استفاده از جاذبهای سم است.
سیلاژ های علوفهای رایجترین نوع خوراک در گاوداریهای شیری هستند. دلیل اصلی استفاده از سیلو کردن، کاهش احتمالی هدر رفت مواد مغذی در هنگام برداشت و ذخیرهسازی است. همچنین، سیلو این امکان را میدهد که در زمان برداشت، دامنه رطوبتی مناسب در خوراک ایجاد شود تا ماده خشک مورد نیاز تامین گردد.
وسالههای تازه متولد شده در زمان تولد دارای غلظت بسیار کمی از ایمونوگلوبولینهای سرم هستند و مشخص شده است که عدم دریافت این ایمونوگلوبولینها از طریق آغوز منجر به افزایش بروز بیماریهای عفونی میشود. سطح IgG1 سرم برابر با 10 میلیگرم بر میلیلیتر معمولاً برای محافظت این گوسالهها تحت شرایط مختلف کافی است
تغذیه با رژیمهای پرکنسانتره باعث ایجاد اسیدوز تحت حاد شکمبه (SARA) میشود که منجر به کاهش pH شکمبه تغییر میکروفلورای شکمبه، تغییر در نشخوار و کاهش درصد چربی شیر میگردد. وقتی که کاهش چربی شیر مشکلساز شده و از حد اساندارد 3.5 پایین تر باشد معمولاً توصیه میشود که در جیرههای گاو های شیری از بافرها استفاده شود .
دستیابی به عملکرد مطلوب در پرورش طیور گوشتی نیازمند مدیریت همه جانبه عوامل مرتبط با پرورش
است. از جمله عوامل بسیار مهم در پرورش مرغ گوشتی بستر است. بستر به عنوان محیط اصلی زیست
جوجه گوشتی بایستی شرایط مطلوب زندگی را فراهم کند.
تولید خوراک پلت شده در چند دهه اخیر تحولی عظیم در صنعت خوراک دام، طیور و آبزیان ایجاد کرده است. چرا که خوراک پلت از نظر کیفیت فیزیکی، ارزش تغذیه ای و بهداشتی و قابلیت به کار بردن ترکیبات جدید در تغذیه حیوانات پرورشی ارزش بیشتری را ایجاد می کند
در طیور، عفونت کوکسیدیایی باعث انتریت انگلی در بخشهای مختلف دستگاه گوارش میشود که منجر به عملکرد ضعیف، از دست دادن رنگدانه، اسهال و در موارد شدید مرگ و میر میشود.
به طور مشخص خوراک دام حاوی مایکوتوکسینها، تأثیر منفی بر تولید خواهد داشت. در حضور رطوبت، احتمال حضور مایکوتوکسینها در محصولات و غلات بسیار بالا است
جا به جایی شیردان (DA)، که به آن «پیچ خوردگی معده» نیز گفته میشود یکی از اختلالات متابولیکی است که در اثر حرکت شیردان از محل طبیعی خود در سمت راست و پایین شکم به موقعیت بالاتر در سمت چپ یا راست شکم رخ میدهد. این حرکت معمولاً با تولید و تجمع بیش از حد گاز در شیردان به دلیل کاهش سرعت تخلیه آن همراه است.
تب شیر، از نوع بالینی و تحت بالینی ، در هر مورد می تواند هزینه اضافی برای تولید کننده در برداشته باشد و ممکن است منجر به سایر عارضه های متابولیک شود .یک استراتژی ارزشمند برای کاهش موارد تب شیر در مزارع، استفاده از رژیم های غذایی DCAD است.
